تبلیغات
اخضرات - استادی در دانشگاه وهم لشکرکشی !

اخضرات ادرس که دیدگاه سیاسی، دینی ، اجتماعی و فرهنگی را نشر می کند. نظرات سالم شما بنده راکمک خواهد کرد .
تاریخ:جمعه 15 اردیبهشت 1391-11:16 ق.ظ

استادی در دانشگاه وهم لشکرکشی !

درماها گذشته بامیان شاهد تظاهرات وحرکت های مدنی زیادی بوده است که راجع به وضعیت های مختلف سیاسی ، اقتصادی، واجتماعی واکنش نشان دادند ودر حرکت های اجتماعی وفعالیت های مدنی سرامد هستند، و این خودش بیانگر رشد نهاد های فعال اجتماعی ومدنی را در بامیان نشان می دهد؛ اما این بار این حرکت مدنی متفاوت از دیگر حرکت ها! شایدهم از نوع اکادمیک شان باشد.

اما در این میان حرف و حدیث های تازه از بامیان شنیده می شود؛ که در روزه های گذشته بعضی از استادان دا نشگاه بامیان به حمایت از یک عضوی شورای ولایتی بامیان که با ریس یکی از ریاست های دولتی بامیان بر سری انتخاب پروژه ها درگیر شده بودند بالای این ریاست لشکر کشی کردند.

اجازه دهید موضوع را از ابتدا برای تان عرض کنم ریاست انکشاف دهات بامیان یکی از ریاست های بسیار مهم وکارگر در بامیان می باشد؛ که در این مدت کار های بسیار خوب را انجام داده است. و ریس این ریاست جناب انجنیر یونس باصر می باشد ایشان شخصی توانمند در بخش کاری خودش می باشد و در پاکی ،صادق بودن ودرایت کاری مشهور است . ایشان مدتی چند سال است که به عنوان ریس احیا وانکشاف دهات در بامیان کار می کند ادمی است در کارش جدی مطابق به قانون وصلاحیت های شان کار می کند .  بخش ساحوی کمیته سویدن ولایت میدان وردک می خواستند45 حلقه چاه برمه ای اب آشامیدنی و450 غرفه (یاتشناب محلی) بدون ..

.هماهنگی ریاست احیا وانکشاف دهات وکمیته انکشافی ومقام ولایت در ولسوالی یکاولنگ این پروژها را تطبیق نماید؛ ولی انچه مسولیت های این ریاست و نظارت جدی اعضای شورای ولایتی و مقام ولایت بر کار کرد این ریاست می باشد ریس این اداره موضوع را همرای اعضای دیگر شورای ولایتی ،کمیته انکشافی و مقام ولایت مطرح می سازد؛ تا فردا مورد انتقاد قرارنگیرد .جناب اقای احمدی نماینده مردم یکاولنگ با این کار برخورد می کند که حتی می خواست حمله فزیکی در دفتری معاون ولایت بالای ریس انکشاف دهات انجام دهد اما موفق به این کار نمی شود.

این قضیه زمانی جالب تر می شود که صف آرای یک عده استادانی دانشگاه بامیان به حمایت از جناب احمدی نماینده شورای ولایتی را در برمیگیرد.

اقای احمدی شعاری یکاولنگی سرمیدهد ویک عده استادانی دانشگاه که اگثریت شان از یکاولنگ می باشد به کمک خودش می خواهد؛ تا به زور و حمله های فزیکی این پروژه ها را بیگرد ؛ در حالی که گرفتن موافقه باقی اعضای شورای ولایتی ، کمیته انکشافی ومقام ولایت درتطبیق این پروژه ها الزامی است ،اما جناب احمدی در واکنش به این تصمیم لشکر کشی می کند ،واعضای دیگری شورای ولایتی وکمیته انکشافی ولایت بااین کارموافق نیست وخواهان تطبیق عادلانه این پروژه ها در تمام بامیان می باشد.

خوب سوال جدی این است که استادان دانشگاه بامیان در این میان چه مسولیت دارد؟ این بسیار جای تآسف است که یک جنجالی کاری بسیار سطحی بین دو اداره دولتی به وجود آمده، انها باهم در یک مسیر کارمی کند و ازطریق صحبت و گفتگو این موضوع را حل می سازد، و ا ین کارطبعی است در اداراتی دولتی و صحبت کردن وگفتگوی دوستانه بهترین راه حل است نه لشکرکشی وحمله های فزیکی انهم یک وکیل شورای ولایتی که دست به این کارزدند.

این موضوع گیرهای تعداد محدود استادان دانشگاه بامیان به نوع خودش جالب وخجالت آور است؛ و این کار شان می تواند چند پیام را بیرساند .

اولآ دانشگاه یک محل علمی وبه لحاظ معرفتی و انسانی کارخانه ادم سازی است ؛ انجا جای تعلیم اموزش و تحصیل است وبسیار دور است افرادی که به عنوان استاد در این دا نشگاه تدریس می کند شایسته همچو موضوع گیر های قومی وسمتی باشد، این خودش نشان می دهد که ما شناخت درست ازمسولیت های ایمانی ومعرفتی خود نداریم واین حرکت به جایگاهی کرسی تدریس در یک دانشگاه توهین است.

دوم اینکه این جنجال ها در حیطه مسولیت یک استاد دانشگاه نیست و دانشگاه ادرسی است که انجا بهترین حرکت های انسانی ،معرفتی، الگو سازی روابط انسانی و اجتماعی شکل می گیرد نه ادرسی که از انجا تفریقه ، تعصب ، منفی بازی ها و تهداب گذاری عقده های سیاسی ،نژادی ،وسمتی باشد.

سوم اصلا اگر بحث این باشد که این عده استادان دانشگاه این لشکرکشی شان را یک حرکت مدنی وحق خواهی از مردم شریف یکالنگ بیداند بازهم معنی ندارد وبی ربط است ،انتخاب چند حلقه چا ویا پروژها، کاری انکشاف هات وبا مشوره و نظارت شورای ولایتی ، شورای انکشافی ، وکمیته انکشافی ولایتی می باشد. انها بین خودش مشترکات کاری دارد معمولآ در بسیار حالات نظرهای مخالف بین اعضای شورای ولایتی واداراتی دولتی وجود دارد. ودر ا ین جا نیاز به مداخله استاد دانشگاه نیست .

گذشته از این موضوع که درحقیقت به جایگاهی دانشگاه و کرسی تدریس در انجا بازی صورت می گیرد، این دانشگاه در این مدت به افات دیگری هم دچار شده است.

ایجاد این دانشگاه اروزهای دیرینه این مردم فقیر ودور افتاده را به واقعیت تبدیل ساخت و امید واری های زیادی را ایجاد کرد تا این دانشگاه ادرسی باشد برای رشد تعلیم واموزش در این جغرافیای کوهستانی ومحروم . و در ابتدا اغاز به کار این دانشگاه یک کادری علمی ومسلکی داشت شکل می گرفت سروری مولای ریس این دانشگاه انسانی بود علمی وتحصیل کرده و هدف خدمت را داشت؛ اما ازهمان اغاز به کاربا تهمت ها وتوطیه ها روبروشد وبامیان را ترک کرد بعد از ایشان اقای یوسفی امد ودانشگاه آن روند ی روبه رشد که داشت از رشد باز ماند وقضیه برعکس شد.و از همان ابتدا بحث غزنی چی و یکاولنگی شروع شد اقای یوسفی در این مدت هرانچه دلش خواست انجام دا د وروی کفیت درسی وبه وجود اوردن یک کادری فعال علمی قرار بود ایجاد شود تلاش نکرد و به جای این کار افرادی که اصلا از سواد کافی برخوردارنبود تنها اسناد تحصیلی داشت به عنوان استاد وارید این دانشگاه ساخت .و این روندی بی کفیتی اغاز شد و تاحال بسیاربصورت گسترده ادامه دارند . رفتن یوسفی ازریاست این دانشگاه اقای آدینه امد و ایشان هم با دست خالی رفت ودر مدت که ریس بوده کاری را انجام داده نتوانست و در این مدت بحث سمتی وقومی به حدی بالای خود ش رسیده بود که خارج از کنترول اقای اینده دامن زده می شد؛ و حتی در بسیار اوقات حرف حدیث های حزبی بودن این دانشگاه زمزمه می شد. ومهمترازهمه در این مدت رشته جامعه شناسی این دانشگاه بعد از رفتن یک عده استادان شان به برون از کشور وضعیت نا به سامانی داشت و وقت گرانبهای محصلین به هدر رفت . و مسول دیپارتمنت جامعه شناسی با اوردن دوستانی شخصی خودش که تجربه استادی را در دانشگاه کسب نمایند وضعیت این رشته مهم تحصیلی را خراب تر ساخت ودر این مورد حرف ها زیاد برای گفتن است اما دراین جاه نمیگنجد. به هرصورت مشکلات این دانشگاه زیاد است وحرف حدیث های زیاد است که در وقت شان به ان باید اشاره کرد ؛ اما این نکته را نباید فراموش کرد که مردم بامیان این دانشگاه را ادرسی می داند؛ که تمام دانشجویان از سراسری افغانستان باید آروزی تحصیل کردن را دراین دانشگاه داشته باشد و یک دانشگاه نمونه در سطح افغانستان باشد و استادانی شان باید شایستگی تدریس را در این دانشگاه کسب نماید وافغانستان شمول فکرکند ونه در فکری مداخله در اموری کاری دیگران به انگیزه سمتی ،قومی ومنطقه گرای بلکه در جهت رشد تعلیم واموزش مسلکی مردم محروم این سرزمین

تلاش نماید .و در آ خر می توان نتیجه گیری کرد ؛ افرادی محدودی که به عنوان استاد دانشگاه بادر نظرداشت صلیقه های شخصی وغیری اکادمیک را پیدا کرده است شایسته گی وتوان مندی بشتر از این مسایل را نداشته وکاری را که انجام داد دور از توقع نمی باشد.

امین یارب العالمین.

نشر شده در هفته نامه پرسشگر



نوع مطلب : سیاسی